De Wereldbank en UNAIDS verwachten dat de mondiale economische crisis een negatieve impact heeft op de aidsbehandelprogramma's in zeker 25 landen (lage en midden inkomenslanden). Dit staat in het rapport 'The Global Economic Crisis and HIV Prevention and Treatment Programmes: Vulnerabilities and impact.' Zij hebben data geanalyseerd van 71 landen waarin 4 miljoen mensen leven die hiv-behandeling krijgen en 7 miljoen mensen die behandeling nodig hebben maar die deze niet kunnen krijgen.
Geld voor behandeling en preventie
In 11% van de landen, die samen 427.000 mensen onder behandeling hebben, heeft de econmische crisis nu al effect op de behandelprogramma's. In 31% van de landen, die 1,8 miljoen mensen onder behandeling hebben, wordt verwacht dat de criris dit jaar nog invloed zal hebben. Zonder financiering lopen deze mensen én de velen die dringend behandeling nodig hebben het risico dat hun behandeling wordt stop gezet of dat zij geen vooruitzicht hebben op behandeling en verlenging van hun leven. Financiering is ook nodig om nieuwe infecties te voorkomen. Wereldwijd zijn dat nu 2,7 miljoen nieuwe infecties per jaar. Zonder financiering kan dit gigantisch oplopen.
Budget van Tanzania is gekort
In Tanzania bijvoorbeeld zullen mensen met hiv -of met het risico hierop- worden getroffen doordat het budget voor hiv en aids momenteel met 25% wordt gekort. Een rekensommetje: het Tanzaniaanse hiv/aids budget voor 2008 is bijna 465 miljoen US dollar (ruim € 305 miljoen). De bezuiniging hierop betekent een korting van iets meer dan 116 miljoen US dollar. Als je bedenkt dat een hiv-behandeling gemiddeld 150 dollar (€ 99) per persoon per jaar kost, betekent dit dat ongeveer 774.000 mensen behandeling mislopen.
Ernstige gevolgen van stoppen met behandeling
Stoppen met behandeling is dodelijk en brengt ook andere lasten met zich mee. Mensen worden ziek en sterven; ze laten weeskinderen achter en gezinnen krijgen minder inkomsten. Mensen die met behandeling stoppen, hebben meer kans anderen te infecteren. En een behandeling die onderbroken wordt, kost uiteindelijk ook meer geld. Want vaak hebben mensen na een onderbreking duurdere medicijnen nodig omdat het virus is gemuteerd. Door afwezigheid en overlijden van werknemers stijgen de kosten voor het vinden en trainen van nieuw personeel. Daarnaast raakt de gezondheidssector ernstig overbelast.
Zonder preventie groeit de epidemie harder
Korten op hiv/aids-budgetten betekent dat preventieprogramma’s niet de mensen bereiken die het meeste risico lopen geïnfecteerd te worden. Vooral in de 34 landen in de wereld waar nu 75% van de mensen met hiv leven. Die landen moeten nú actie ondernemen om de epidemie een halt toe te roepen.
Meest getroffen gebieden
De impact van bezuinigingen op hiv en aids varieert per regio. Sub-Sahara Afrika, de Caraïben, Azië en de Pacific, alsook Oost en Centraal Europa worden waarschijnlijk het ergst getroffen. De Wereldbank plaatst nu dan ook een noodoproep. De doelstelling van wereldleiders om toegang tot preventie, behandeling en zorg voor iedereen in 2015 te behalen is ambitieus maar haalbaar en op de goede weg. Bezuinigingen staan deze doelstelling en de gezondheid van vele mensen in de weg.
Wat is nodig?
Veel landen hebben extra geld nodig om lange-termijn financiering voor hiv te garanderen. Overheden én donoren zullen met creatieve oplossingen moeten komen. Efficiëntie en kosteneffectiviteit spelen hierin een cruciale rol. Spandeer geld aan alleen die maatregelen waarvan bewezen is dat het werkt en gebruik de mogelijkheden voor samenwerking tussen partners en integratie van gezondheidsdiensten. Een basisfinanciering als onderdeel van een sociaal verzekeringspakket en investeringen om onderbreking van behandeling te signaleren en tegen te gaan spelen ook een belangrijke rol. Zonder investeringen in hiv/aids is de financiële crisis op de lange termijn niet alleen heel duur, maar ook dodelijk.
