Er is weinig vooruitgang geboekt met de verklaring over hiv en aids die de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft aangenomen. De verklaring is niet erg vooruitstrevend en laat essentiële issues onbesproken. Politiek was het niet haalbaar om een fermere declaratie te krijgen die nodig is voor de strijd tegen aids.
Conservatieve standpunten
Van 31 mei tot en met 2 juni spraken de 189 VN lidstaten in New York over de strijd tegen hiv en aids. De niet-gouvernementele organisaties die aan de top deelnamen, waaronder het Aids Fonds, Soa Aids Nederland en STOP AIDS NOW!, protesteerden hevig tegen de conservatieve houding van met name de Verenigde Staten en de Arabische en de Afrikaanse landen. De voornaamste kritiekpunten op de slotverklaring:
- Sekseducatie aan jongeren als preventiemiddel wordt niet genoemd
- Nadruk ligt op seksuele onthouding als preventiemiddel
- ‘Kwetsbare groepen’ worden niet nader benoemd
- Methadonverstrekking als middel om verspreiding van hiv onder druggebruikers tegen te gaan, wordt niet genoemd
- In de slotverklaring ontbreken concrete doelstellingen en deadlines op het gebied van preventie, zorg en toegang tot behandeling met aidsremmers
Erkenning vrouwen als getroffen groep
Positief is de erkenning van de feminisering van de pandemie. Vrouwen en meisjes worden onevenredig zwaar getroffen door de epidemie. Vrouwen zijn om fysieke, maatschappelijke en economische redenen extra kwetsbaar voor hiv. Ze dragen bovendien de zwaarste lasten, omdat ze verantwoordelijk zijn voor de zorg van zieken en nabestaanden. Positief is verder dat de VN- landen met elkaar afgesproken dat jaarlijks ruim 19 miljard euro beschikbaar moet komen voor de bestrijding van hiv en aids.
